نقد فیلم

شکل آب

نوشته شده توسط آیدا مرادی آهنی

نکته‌ای که در مورد فیلم شکل آب به شدت محسوس است استفاده از عناصر کهن الگوهای داستانی است. قوانین و فرمول‌هایی که بخش اعظمی از فیلم‌نامه‌های تاریخ سینمای هالیوود بر اساس آن‌ها نوشته شده است. ورود حادثه‌ای که زندگی شخصیت اصلی را از روال عادی‌اش خارج می‌کند و قراگیری نقاط اوج پرده‌های داستان و اصلاً خود ساختار سه پرده‌ای را می‌توان به روشنی در فیلم شکل آب دید.

دیو و دلبر

نوشته شده توسط آیدا مرادی آهنی

بل نه مثل سیندرلا آن‌قدر رنجی عظیم را تحمل می‌کند تا شاهزاده‌ای از راه برسد و نیروهایی جادویی او را با معجزه به شاهزاده برسانند و نه مثل زیبای خفته تمام مبارزه‌اش را به دست پری‌ها می‌سپارد. او مثل پرنسس‌های دیزنی در آثار متأخر این کمپانی، دختری است که مخالفت و مبارزه را بلد است. نیروی مبارزه‌اش لزوماً وابسته به جادو نیست و روحیه‌ای قوی برای سروسامان دادن به اوضاع دارد.

نگاهی به انیمیشن Moana

نوشته شده توسط آیدا مرادی آهنی

خیلی‌ها موآنا را از این جهت که قهرمان اصلی یک زن است مورد ستایش قرار دادند. ریاست او بر قبیله‌اش، برگزیده شدنش توسط اقیانوس، ترغیب مائویی و دلسرد نشدن و پیروزی‌اش از جمله‌ ویژگی‌هایی است که می‌توانست نه تنها در این سطح مخاطبان را همراه کند بلکه در راستای قصه و به بیانی بهتر در راه نوآوری برای قصه نیز می‌توانست بهتر از این مورد استفاده قرار بگیرد.

کافه سوسایتی

نوشته شده توسط علی فرهمند

تطابق صحنه میهمانی به عنوان نخستین صحنه فیلم و شباهت کاراکترهای «اِولین»، «بِن»، «لئونارد» با شخصیت‌های معروف «کانی کورلئونه»، «سانی کورلئونه» و «تام هگن»، خبر از چیزی بیش از تأثیر می‌دهد و گویی کافه سوسایتی، ادای دینی است به فیلم پدرخوانده. این ادای دین گامی فراتر از جنبه‌های تیپ‌شناسی را برمی‌دارد و دست به بازسازی موقعیت می‌زند.

دوزخ

نوشته شده توسط آیدا مرادی آهنی

بسیاری از فیلم‌ها هستند که شاید اقتباس ناموفقی باشند اما فیلمی با استاندارهای سینما و نسبتاً معقول خوانده می‌شوند. دوزخ هاوارد در هر دو جبهه بازنده است. نه اقتباس آبرومندی است و نه فیلم سینمایی ارزشمند.