روزی روزگاری در هالیوود

نوشته شده توسط علی فرهمند

اصلاً بد نیست فیلم‌ساز با تعلقات خاطرش حال کند -که کی نمی‌کند؟ بد این است که در وابسته‌گی‌هاش، خاطره‌بازی‌هاش -به اصطلاح نوستالژی‌هاش- بماند؛ گیر کند. خطرِ نوستالژی اغلب مالِ مؤلفانِ در آستانۀ پیرمردی است -حال آن‌که «تارانتینو» مؤلف چیزی جز خون و خون‌ریزیِ برآمده از تلفیق اکشن‌های بی‌حالِ (متضادِ باحال) رده ب و رزم-‌بازی‌های فراواقعیِ تاریخ انقضاء گذشتۀ ژاپنی و سرخوشیِ خل‌خلی‌وار آمریکایی زمانۀ نوجوانی‌اش نیست، و اکنون گیر اُفتادن در چنین خطری نوپا در مواجهه با «سینما»ی او، به بار پسماندیِ اثر می‌افزاید. 

متری شیش و نیم

نوشته شده توسط علی فرهمند

متری شیش و نیم درباره چیست و کیست؟ با چه کسی همراه است؟ مخاطب قرار است با که همذات‌پنداری کند و از کدام‌ها فاصله بگیرد؟ و اصلا دعوا سر چیست؟ این‌ها سؤالاتی‌ است بی‌پاسخ مانده و نه خود فیلم که حتی فیلم‌ساز هم از آن ناآگاه است. پس چه چیز در متری شیش و نیم موجب جلب توجه شده است؟

ستاره‌ای متولد می‌شود

نوشته شده توسط آیدا مرادی آهنی

اصولش این است که اولِ داستانْ همه چیز روی روال باشد و آن ضربه‌ی اولیه یکهو برسد و زندگی آرام شخصیت را بیندازد توی مسیر دردسر و مشکل و اتفاق؛ اما فیلم که شروع می‌شود و دو سه دقیقه نگذشته، وقتی جک میسن پشت آن ماشین شیشه‌دودی می‌نشیند و حتی توان به هوش ماندن را هم ندارد سریع می‌فهمیم که آن ضربه، جایی قبل‌تر فرود آمده و زندگی جک را به هم ریخته.

انجمن ادبی گرنزی و پای پوست سیب‌زمینی

نوشته شده توسط آیدا مرادی آهنی

ژولیت اشتون، نویسنده‌‌ی تازه‌کار، روزی نامه‌ای دریافت می‌کند و در آن از وجود یک انجمن ادبی با نام «گرنزی و پای پوست سیب‌زمینی» مطلع می‌شود که چند سال پیش و زمان حمله‌ی آلمان‌ها شکل گرفته است. نویسنده‌ی نامه مرد جوانی است که حرف‌هایش توجه ژولیت را جلب می‌کند و داستانی که درباره‌ی انجمن ادبی گفته او را به این فکر می‌اندازد که به روستا برود و داستانی درباره‌ی این انجمن، شکل‌گیری‌ و آدم‌هایش بنویسد.

مکاتبه (۲۰۱۶)

نوشته شده توسط هدا عربشاهی

مکاتبه فیلمی محصول سال ۲۰۱۶ ایتالیا به کارگردانی جوزپه تورناتوره است که همانندچهار فیلم پیشین این او؛ «افسانه ۱۹۰۰»، «مالنا»، «سینما پارادیزو» و «بهترین پیشنهاد» داستانی عاشقانه دارد.