نقد فیلم

دیو و دلبر

نویسنده: آیدا مرادی آهنی

بل نه مثل سیندرلا آن‌قدر رنجی عظیم را تحمل می‌کند تا شاهزاده‌ای از راه برسد و نیروهایی جادویی او را با معجزه به شاهزاده برسانند و نه مثل زیبای خفته تمام مبارزه‌اش را به دست پری‌ها می‌سپارد. او مثل پرنسس‌های دیزنی در آثار متأخر این کمپانی، دختری است که مخالفت و مبارزه را بلد است. نیروی مبارزه‌اش لزوماً وابسته به جادو نیست و روحیه‌ای قوی برای سروسامان دادن به اوضاع دارد.

نگاهی به انیمیشن Moana

نویسنده: آیدا مرادی آهنی

خیلی‌ها موآنا را از این جهت که قهرمان اصلی یک زن است مورد ستایش قرار دادند. ریاست او بر قبیله‌اش، برگزیده شدنش توسط اقیانوس، ترغیب مائویی و دلسرد نشدن و پیروزی‌اش از جمله‌ ویژگی‌هایی است که می‌توانست نه تنها در این سطح مخاطبان را همراه کند بلکه در راستای قصه و به بیانی بهتر در راه نوآوری برای قصه نیز می‌توانست بهتر از این مورد استفاده قرار بگیرد.

کافه سوسایتی

نویسنده: علی فرهمند

تطابق صحنه میهمانی به عنوان نخستین صحنه فیلم و شباهت کاراکترهای «اِولین»، «بِن»، «لئونارد» با شخصیت‌های معروف «کانی کورلئونه»، «سانی کورلئونه» و «تام هگن»، خبر از چیزی بیش از تأثیر می‌دهد و گویی کافه سوسایتی، ادای دینی است به فیلم پدرخوانده. این ادای دین گامی فراتر از جنبه‌های تیپ‌شناسی را برمی‌دارد و دست به بازسازی موقعیت می‌زند.

دوزخ

نویسنده: آیدا مرادی آهنی

بسیاری از فیلم‌ها هستند که شاید اقتباس ناموفقی باشند اما فیلمی با استاندارهای سینما و نسبتاً معقول خوانده می‌شوند. دوزخ هاوارد در هر دو جبهه بازنده است. نه اقتباس آبرومندی است و نه فیلم سینمایی ارزشمند.

اژدها وارد می‌شود

نویسنده: علی فرهمند

«اژدها» وارد می‌شود «سینما» نیست. تصاویر متحرکی است پرت‌وپلا که حاصل چندین و چند تقلید ناشیانه است در فرم و محتوا. ابتدا درامی جنایی است که قاب‌هایش ترکیبی از کمپزسیون‌های «هفت» (فینچر) و «خاطرات قتل» (جون-هو) است.